Bilgiyelpazesi Net ÜYELİKSİZ BEDAVA BİLGİ KAYNAĞI Konu Anlatımlar, Test Soruları, Yazılı Soruları
Eğitim Öğretim Tüm Konular
Tiyatro Oyunları, Skeçler, Piyesler
Çocuk Şarkıları - Şarkı Sözleri
Kitap Özetleri
Belirli Gün ve Haftalar İle İlgili Tüm Belgeler
Konu Anlatımlı Dersler
İlahiler, İlahi Sözleri
Rehberlik Köşesi Belgeler, Araştırmalar, Yazılar
Roman Özetleri
Soru Bankası, Test Soruları
Yazarların, Şairlerin Hayatı, Eserleri / Kitapları, Edebi Kişilikleri
Yazılı Soruları - Yazılı Arşivi
Atasözleri ve Özellikleri
Belirli Gün ve Haftalar İle İlgili Tüm Belgeler
Coğrafya Dersi İle İlgili Konu Anlatımlar - Testler - Yazılılar
Din Kültürü Ve Ahlak Bilgisi Dersi İle İlgili Yazılılar, Testler
Çeşitli Yazılar, Oradan Buradan
Çocuk Eğitimi
Çocuk Oyunları, Oyunlar
Çocuk Şarkıları - Şarkı Sözleri
Dede Korkut Hikayeleri, Özetleri, Özellikleri
Destan, Destanlarımız Ve Özellikleri
Dil İle Kültür Arasındaki İlişki, Dil Nedir, Kültür Nedir
Edebiyat Dersi İle İlgili Konu Anlatımlar - Test - Yazılı Soruları
Eğitim Bilimleri Dersi İle İlgili Konu Anlatımlar - Test Soruları
Enler Bölüm Bölüm
Fen ve Teknoloji Dersi Konu Anlatımlar - Testler - Yazılılar
Gelişim Ve Öğrenme Psikolojisi Dersi Konu Anlatımlar, Testler
Güzel Sözlerden Seçmeler, Özdeyişler, Vecizeler
Hazır Cevaplar
Hikayelerden Seçmeler
İllerimiz Ve İlçelerimiz Özellikleri Türkiye Tanıtımı
İlginç Ve Eğlenceli Bilgiler
İlkler Bölüm Bölüm
İngilizce Dersi İle İlgili Konu Anlatımlar - Test - Yazılı Soruları
İnkılap Tarihi Dersi Konu Anlatımlar - Testler - Yazılılar
İsimler Ve Anlamları
Karne Bilgileri Öğretmen Görüşü Örnekleri
Kitap Özetleri
Konu Anlatımlı Dersler
Masallardan Seçmeler
Matematik Dersi İle İlgili Konu Anlatımlar - Test - Yazılı Soruları
Muhasebe Dersi İle İlgili Konu Anlatımlar - Test - Yazılı Soruları
Ninni Ninni Ninniler, Ninnilerden Seçmeler
Pratik Bilgiler
Rehberlik Köşesi Belgeler, Araştırmalar, Yazılar
Roman Özetleri
Sayışmaca - Sayışmacalar, Sayışmacalardan Seçmeler
Sizin Gönderdikleriniz
Soru Bankası, Test Soruları
Sözlük Türkçe - İngilizce - Almanca
Şiir Koleksiyonu - Seçme Güzel Şiirler
Tarih Dersi İle İlgili Konu Anlatımlar - Test - Yazılı Soruları
TC İnkılap Tarihi Dersi Konu Anlatımlar - Testler - Yazılılar
Tekerleme - Tekerlemeler, Tekerlemelerden Seçmeler
Tiyatro Oyunları, Skeçler , Piyesler
Türkçe Dersi İle İlgili Konu Anlatımlar - Test Soruları
Türküler, Türkü Sözleri, Türkülerimiz
Uluslararası İlişkiler Ve Politika İle İlgili Konu Anlatımlar
Vatandaşlık, Anayasa, İnsan Hakları Konu Anlatımlar - Testler - Yazılılar
Yazarların, Şairlerin Hayatı, Eserleri / Kitapları, Edebi Kişilikleri
Yazılı Soruları - Yazılı Arşivi 
Devamını Göster >>>

EĞLENELİM GÜLELİM

BİLGİSAYAR OYUNLARI

YEMEK TARİFLERİ

Yemek Tarifleri Beslenme Ve Mutfak

DİNİM İSLAMİYET

EĞİTİM ÖĞRETİM

egitim-ögretim

KONU ANLATIMLI DERS

YAZILI SORULARI

SORU BANKASI TESTLER

Soru Bankası Test Soruları

REHBERLİK KÖŞESİ

ROMAN HİKAYE ŞİİR

 

   

Geri Dönüş Yolu: eğitim öğretim ile ilgili belgeler > tiyatro oyunları, skeçler, piyesler, oratoryolar

ANNELER GÜNÜ (KUZULAR) (TİYATRO OYUNLARI, SKEÇLER, PİYESLER, ORATORYOLAR)

(2 perdelik oyun)

 

(İlköğretim okullarında Anneler Günü'nde oynanabilir.)

 

Kişiler

Ayhan - Ayhan'ın annesi - Erol

Ayhan'ın sınıf arkadaşı: 1. Çocuk, 2. Çocuk, ...

Ayhan'ın sınıf arkadaşı: 1. Arı çocuk

2. Arı çocuk, 3. An çocuk

1. Serçe çocuk, 2. Serçe çocuk,

3. Serçe çocuk

 

1. Perde

 

1. Sahne

 

(Sahne basit döşeli bir ev odasını göstermektedir. Ortada, üstünde açık

kitap ve defterler bulunan bir masa, sağda bir koltuk, solda bir sedir veya

birkaç iskemle. Anne elinde bir örgü örmektedir. Ara sıra gözlüğünün

altından karşıya bakar ve birini dinliyormuş gibi hareketler yapar.)

Anne— HAlA gelmedi... Nerede kaldı bu çocuk? (Kalkar, dışarıyı dinler.)

Şimdi sesleri geliyordu ama yine uzaklaştılar galiba. Hem de o kadar kapının

önünden ayrılmayın demiştim. (Masadaki kitaplara bakar.) Dersini de yapmadı.

Oyun deyince çocuğun aklı gidiyor. Derse sıra mı gelir? (pencereye giderek)

Üstelik çok merak ediyorum.

 

2. Sahne

(Ayhan arkasında altı, yedi arkadaşıyla beraber büyük bir gürültüyle kapıdan

girer.)

Ayhan (annesini görmeyerek)— Gelin, gelin çocuklar! Yürüsenize canım, ne

korkuyorsunuz? Annem bir şey söylemez.

Erol— Hah, işte burada güzel saklambaç oynanır. Kanepelerin arkasına

saklanırız.

Ayhan—Aal... Anne, sen burada mısın?

Anne— Ya sen neredesin, benim haylaz çocuğum?

Ayhan—Neredeysem neredeyim, canım aaa...

Anne— O nasıl lakırdı?

Ayhan— Basbayağı lakırdı işte... Bir de bilmiyormuş gibi soruyorsun. Sokakta

oynuyordum.

Anne— Şimdi de oyuna devam edeceksiniz galiba?

Ayhan— Tabi ya...

Anne— Derslerin ne olacak?

Ayhan (aldırmayarak)— Hadi çocuklar saklanın, ben ebeyim.

1. Çocuk (yavaş)— Annen kızıyor ama.

Ayhan— Aldırma... O her zaman kızar.

2. Çocuk— öyleyse körebe oynayalım.

3. Çocuk— Evet evet, körebe...

4. Çocuk— Birdirbir varken körebe oynanır mı yahu?

Anne (yavaşça)— Bak, arkadaşlarının yanında seni utandırmamak için ses

çıkarmıyorum. Sonra görüşürüz. (Sahneden çıkar.)

Ayhan— Olur, olur... Hele oyunumuz bitsin de o zaman görüşürüz.

 

3. Sahne

Çocuklar - Ayhan

 

Ayhan- Şu anneler de ne tuhaf yahu! Her şeye karışı yorlar.

1. Çocuk— Dersini mi yap, diyor?

Ayhan—Tabi... Başka ne diyecek. Bütün anneler öğretmenlerle birlik olmuşlar,

çocukların canını çıkarıyorlar. Hadi saklanın.

4. Çocuk— Yook, olmaz. Birdirbir bir oynayacağız.

3. Çocuk— Kim yatacak?

Ayhan— Ben atlayacağım, kim yatarsa yatsın.

1. Çocuk— Oh! Ne AlA ev sahipliği bu? önce sen yat.

2. Çocuk— öyleyse yat bakalım.

3. Çocuk (Ensesinden tutar.)— Hadi başını eğ de atlayalım.

1. Çocuk— Hhhh, ha şöyle...

Ayhan— Hadi çabuk olun, yoksa kalkarım şimdi.

3; Çocuk—Varan birrr...

2.- Çocuk—Varan ikiii...

4. Çocuk— Varan üüüç. (Arka arkaya birkaç defa atlarlar. Atlarken 3. çocuk

yuvarlanır. Burnu kanar.)

Ayhan— Kabahat senin ama Halûk. Burnunu o kadar uzatacak ne vardı? Dur,

dur, dur bakalım, mendilin var mı? "'

3. Çocuk— Yok.

Ayhan (Masanın üzerinden tabak örtüsünü çeker.)— Al şu tabak örtüsünü.

2. Çocuk— Galiba çok kanayacak. Annene haber verelim.

Ayhan— Yok canım, istemez. Şimdi geçer değil mi? Hadi aslanım!. (Sırtına

vurur.) Koşun bakalım, koşun, ben ebeyim. (Çocuklar, iskemlelerin arkasından

koşmaca oynamaya başlarlar. Bağrışarak (bilgi yelpazesi.net) koşuşurken, iskemleleri devirir,

yerlerini değiştirir, ortalığı alt üst ederler. Ayhan, masanın örtüsünü

çekerek, hem etrafında döner, hem üstünde ne varsa yere düşürür. Sonra

bitkin bir hAlde yerde bağdaş kurarlar.)

Ayhan— Off, bittim. Amma yoruldum be...

1. Çocuk—Şimdi ne oynayacağız?

4. Çocuk— Hani körebe oynayacaktık?

3. Çocuk— Biraz da ders çalışalım mı? (Hep birden kahkahalarla gülerler.

Ayhan kalkar, ellerini arkasına koyarak, öğretmenini taklidini yapar. Uzun

uzun arkadaşlarına bakar.)

Ayhan— Artık ben anlıyorum ki sizin uslanmanıza imkAn yoktur. Muhakkak bir

ceza istiyorsunuz. Bakın şu odanın hAline. Hiç insan evini bu kadar

kirletir mi? Derslerinize de çalışmadınız. Gel bakalım Ayhan, sen de gel

Erol, sen de sen de. Sizinle özel görüşmem gerekiyor. (Hepsi gülüşürler.)

1. Çocuk— Vallahi tıpkı bizim öğretmene benzedin.

3. Çocuk— İyi ama yarın öğretmen derse çalışıp çalışmadığımızı soracak, ne

diyeceksiniz?

2. Çocuk— Ne diyeceğiz; ben yaptım derslerimi.

Ayhan— Sen yaptın mı?

2. Çocuk— Tabi...

1. Çocuk— Benimkiler de hazır.

4. Çocuk— Ben zaten derslerimi yapmadan oyuna başlamam. Okuldan eve gelince

bir saat dinlenme, sonra ders, sonra oyun. Gece de rahat rahat uyurum.

Ayhan (canı sıkılmış)— Aptallar!

1. Çocuk— O da ne demek?

Ayhan— Benden niye sakladınız derse çalıştığınızı?

1. Çocuk— Niye saklayalım, sen sormadın ki...

2. Çocuk— Sen dersini yapmadın mı Ayhan?

Ayhan— Tabi yapmadım, hem ben sizin gibi aptal mıyım? Gece yaparım.

1. Çocuk—Aptal sensin.

Ayhan— Sensin.

2. Çocuk— Neden o oluyormuş?

3. Çocuk— Demek insan oyundan önce derse hazırlanırsa aptal olur, sensin

aptal.

Ayhan— Hiç de ben değilim, sizsiniz.

Üçü birden—Sensin, sensin.

1. Çocuk— Aptal olmasan öğretmenden her gün sıfır almazsın. Demek aklın

ermiyor ki bir şey öğrenemiyorsun.

Ayhan— Neden aklım ermeyecekmiş? Sizin gibi ben de çalışsam, elbette iyi not

alırım.

4. Çocuk— Hah gördün mü, kendi ağzıyla tutuldu. Çalışmıyor, bir de bizi

kıskanıyor.

Ayhan— Kızdırma yersin tokadı.

3. Çocuk— Senin evine gelende kabahat zaten. Ayhan— öyleyse ne duruyorsun,

defolup gidin. Üçü birden— Tabi gideriz.

1. Çocuk— Hadi çocuklar.

4. Çocuk— Aptal olmasan bu kötü huylarınla arkadaşlarını darıltmazsın.

Ayhan (Somurtarak oturur.)— Darılırsan darıl. Çok umurumda sanki...

Kendileri çalışmış gelmişler, bir de bana yarın öğretmenden azar

işittirecekler.

 

 

4. Sahne

Anne-— Bu odanın hAli ne Ayhan? Ne oldu buraya?

Ayhan— ...

Anne— Cevap versene?

Ayhan— Ne cevap vereceğim canım? İşte oda, yine aynı oda. Sanki eskiden daha

mı düzgündü?

Anne— Bugün beni çok üzdün Ayhan?...

Ayhan— İyi ettim.

Anne—İyi mi ettin?

Ayhan—Tabi ya, iyi ettim... '

Anne— Galiba sen koskoca çocuk dayak yiyeceksin. (Anne ortalığı düzeltmeye

boşlar.) Aaaa! Bu da ne! Tabak örtüsü kan içinde.

Ayhan— Eee, ne olmuş sanki? Adam öldürmedik ya... Erol'un burnu kanadı.

Anne— Sonra da buna şildiniz öyle mi?

Ayhan— Evet öyle, ona sildik, ne yapacaksın?

Anne— Çok yazık! Senin gibi bir çocuk yetiştirdiğim için kendime acıyorum.

öğretmenin emekleri de boşa gitti, benimkiler de... Yarın öğretmenine bir

dilekçe yazacağım.

Ayhan— Zaten başka işiniz yok ki... Hem yazarsan yaz, öğretmenden de

korkacak değilim ya. Ben kimseden korkmam. (Bir süre susar, anne etrafı

düzeltir.)

Ayhan (sert)— Bana para ver.

Anne— ...

Ayhan— Bana para ver diyorum sana.

Anne— Ben kimseden bu şekilde para istendiğini duymadım.

Ayhan— Ben böyle isterim işte.

Anne (Gülerek Ayhan'a yaklaşır.)— Ayhan çocuğum, böyle mahalle çocukları

gibi huysuzluk etme. Bak bu yüz sana hiç yakışmıyor. Ne kadar çirkin

oluyorsun, biliyor musun? Hem beni çok üzüyorsun. Bir anne evladıyla

övünebilmeli. Bense oğlum, var, demeye bile utanıyorum. (Saçlarını okşamak

ister.)

Ayhan (silkinerek)— Bana para ver diyorum sana.

Anne (içini çekerek)— Parayı ne'yapacaksın oğlum?

Ayhan— Defterim bitti, defter alacağım.

Anne— Çıldırdın mı oğlum? Defter almak için yarım saatlik yol gitmen lAzım.

Ben seni bu saatte nasıl yalnız bırakabilirim. Yarın alırsın.

Ayhan— öğretmen dersi yarına istedi.

Anne— Madem öyleydi, neden vaktinde almadın?

Ayhan— Oyun oynadık. Bu kabahat mi? ,

Anne— Bu şekilde olursa elbet kabahat sayılır. Okuldan geliyorsun, iki lokma

bir şey yemeden, biraz dinlenmeden sokağa koşuyorsun. Akşam karanlılıklarına

kadar sokakta oynuyorsun, eksiklerini almak aklına bile gelmiyor. Tam

dükkAnların kapanacağı sırada aklına geliyor. Sonra da geç vakit derse

başlıyorsun, gece yarılarına kadar uykusuz kalıyorsun. Bir de öğretmen fazla

ders verdi diye oturup ağlıyor, beni de sinirlendiriyorsun. öğretmenin sana,

düzenli bir çocuk olman gerektiğini söylemiyor mu? Ayhan (Hırsla ayağa

kalkıp kollarını iki yana açar.)— Eeee, ne kadar çok akıl veren var yahu!

Okula gidersin, öğretmen sabahtan akşama kadar nasihat eder, ders verir. Tam

eve gelirsin, bu sefer de anneler başlar, bıktım canım...

Anne— Senin iyiliğin için evlAdım.

Ayhan— Ben iyilik falan istemiyorum. (Anne bir kanepeye somurtup oturur.)

Anne— Ben sana dargınım. Benim senin gibi huysuz, arsız çocuğum yok, anlıyor

musun?

Ayhan— Canın isterse. (Gider sedirin üstüne uzanıp yatar ve biraz sonra

uyumaya başlar. Anne yavaşça üstünü örter.)

Anne— Uyu benim huysuz çocuğum uyu... Kendisinin iyiliği için uğraşan,

gecesini, gündüzünü sana feda eden annesini, öğretmenini üzen haylaz oğlum

uyu... Ben de

evlAt yetiştiriyorum diye sevineyim. Senin gibi kötü bir çocukla övüneyim.

Yazık, çok yazık!...

 

2. Perde

(Açıklık bir alan... Yerde taze otlar... Arkada birkaç kaya. Ayhan, bu

kayalardan birine oturmuş, elindeki çakıyla bir ağaç dalı yontmaktadır.

Suratı asıktır. Biraz uzaktan altı, yedi çocuk an kıyafetine girmiş

oldukları hAlde vızıldayarak Ayhan'ın yanından geçerler.)

1. Arı—Aaa... Bir çocuk!...

2. Arı— Galiba yolunu şaşırmış.

3. Arı— Bu vakit kırlarda ne arıyor? Biz bile akşpmın yaklaştığını görerek

evlerimize koşuyoruz.

1. Arı— Hadi bu çocuğa yardım edelim.

2. Arı— Evet, onu önümüze katarak (bilgi yelpazesi.net) yol göstersek mutlaka memnun olur.

(Vızıldayarak etrafında dönmeye başlarlar. Ayhan, gözlen elindeki dalda,

eliyle arıları kovalar.)

Ayhan—Ayyy... Bunlar da nereden çıktı?

1. Arı— Güzel çocuk.

Ayhan— Ben güzel falan değilim. Hadi çekilin başımdan.

2. Arı— Güzel çocuk, biraz bizi dinler misin?

Ayhan— Dinlemem, ben hiç kimseyi dinlemem. Ben annemi, öğretmenimi bile

dinlemedim de taa buralara kadar onlardan kaçtım, geldim.

Arılar-—AaaaaaaL.

3. Arı— Annenden kaçtın ha? Aman ne fena şey! Gerçekten sen güzel çocuk

değilmişsin. Konuştuğun zaman ne kadar fena bir çocuk olduğun anlaşılıyor.

Ya şimdi zavallı annen üzülmeyecek mi?

Ayhan—Üzülürse üzülsün... Beni kızdırmasaydı.

I. Arı— Ama bak, akşam oluyor. Bu saatte kurtlar, kuşlar bile yuvalarına

dönerler. Sen yalnız başına buralarda korkmaz mısın?

Ayhan— Ben insanım,, sizin gibi hayvan değilim ki korkayım.

Arılar—Aaaaaal...

1. Arı— Evet sen insansın ama faydasız, hatta zdrarlı bir insansın. Oysaki

biz hayvan olduğumuz hAlde herkese faydalıyız. Sen bizim balımızdan hiç

tatmadın mı?

Ayhan— Çooook... Annem bana her sabah yedirirdi.

2. An-r- öyleyse seni bu kadar düşünen bir anneye nasıl karşı geliyor,

inatçılık ediyor ve yanından kaçabiliyorsun?

Ayhan (ağacı yontarak)— Kaçarım işte, size ne?

3. Arı— Bak küçük çocuk, ver elini bize, seni evinin yoluna kadar götürelim,

insanlar arasına bırakalım. Git annenden özür dile, bundan sonra bizim gibi

tatlı sözler söyle, tatlı ballar yap...

Ayhan— Ben arı mıyım? Nasıl bal yaparım?

1. Arı— Nasıl mı? O kadar kolay ki... insanların balları tatlı sözleridir.

2. Arı— Sen terbiyeli çocukların bal gibi tatlı konuştuklarını bilmez misin?

Ayhan— Ben hiçbir şey bilmem.

1. Arı— Hadi kalk, güzel çocuk... Bırak elindeki o çakıyı... Parmağını

kesersin sonra.

Ayhan— Sana ne? Canı acıyacak olan ben değil miyim?

Arılar—Akşam oluyor...

3. Arı— Gidelim mi?

Arılar— Tabi, geç kalıyoruz.

1. Arı—- Evet gitmeliyiz, annelerimiz bizi bekler. Onlar bize yemek

hazırlamak için erkenden eve gitmişlerdir. Hadi küçük, kalk inat etme de

bizimle beraber gel.

Ayhan (Eliyle sürekli kovalama işareti yapar.)— Gidin, ooof, enseme iğneler

batacak...

1. Arı— Al öyleyse... Güzel sözlerle yola gelmeyenlere iğne batırılır.

(Gitmeye hazırlanırlar.)

Ayhan— Off, ensem... Vay hınzır arılar, vay! Canımı acıttınız. Zehirli

iğneleriniz kırılsın.

1. Arı (hepsi vızıldayarak giderken)— Merak etme, haylaz çocuk, bizim sana

batırdığımız iğne senin annene söylediğin acı sözlerden daha az zehirlidir.

(Arılar sahneden çıkarlar.)

(Ayhan, başını ellerinin arasına koyarak düşünmeye başlar, biraz öteden üç

serçe kollarını çırpa çırpa sahneye girerler.)

1. Serçe— Aman çocuklar, biraz daha çabuk zıplayın, evimize geç kaldık.

Annelerimiz bize darılacak.

2. Serçe— Durun, durun, gitmeyin... Burada bir çocuk ağlıyor...

1. Serçe— Hişşşttt, çocuk!

2. Serçe— Hişşt. (Yerden bir taş alarak Ayhan'ın yanına atar.)

3. Serçe— Hişştt. Çocuk, çocuk. (Ayhan başını kaldırınca üçü de kollarını

çırparak daha uzağa kaçışırlar.)

Ayhan— Bu kuşlara da ne oluyor?

1. Serçe— Küçük arkadaş, niye ağlıyorsun?

Ayhan— Ben sizin nereden arkadaşınız oluyormuşum? Ben serçe değilim ki...

2. Serçe— Burada, bu saatte ne işin var öyleyse? İnsanlar bu saatte

şehirlere giderler, kırlarda yalnız kuşlar dolaşır

Ayhan— Siz de annenizle mi kavga ettiniz?

Serçeler— Aaa, o nasıl söz öyle?

1. Serçe— Biz hiç kimseyle kavga etmeyiz. Hele annemizle hiç etmeyiz. Bunu

ancak deliler yapar. (Ayhan ayağa kalkar, serçeler biraz daha korkuyla

gerilerler.)

Ayhan— Peki şimdi siz nereye gidiyorsunuz?

Serçeler— Evlerimize...

Ayhan— Evlerinize mi, niçin?

1. Serçe— Annelerimiz şimdi evde bizi bekler. Geç kaldığımız için bizi merak

etmiştir. Belki de bu yüzden hepimizi azarlar.

Ayhan—Anneniz sizi azarlayınca ne yaparsınız?

1. Serçe— Hiç... Susarız. Sesimizi çıkarmayız. Sadece özür dileriz. Çünkü

anneler çocuklarını kusurları olduğu zaman azarlarlar.

2. Serçe— Sen ne yaparsın?

Ayhan— Ben mi? Sorma, hiçç... Çok şey...

1.Serçe— Sen şimdi evine gitmeyecek misin?

Ayhan— Siz ne karışıyorsunuz? (Yerden bir taş alarak serçelere doğru

kaldırınca, hepsi birden kaçışırlar. Cik cik cik diyerek dışarı çıkarlar.

Ayhan, tekrar taşın üzerine oturur.)

Ayhan— Sahi be. . Akşam oluyor... Kuşlar bile annelerine gidiyorlar. Keşke

annemi darıltmasaydım. Şimdi gitsem bile belki de beni istemez, kızar,

darılır. Gece nerede yatarım ben?

(Uzaktan çıngırak sesleri duyulmaya başlar. Sesler yavaş yavaş yakınlaşır.)

Ayhan— Kuzular dönüyor galiba. Ben artık kurtların, kuzuların arkadaşı

oldum. (Ağlamaya başlar. Kuzular beyazlar giyinmişlerdir. Boyunlarında birer

çıngırak vardır Ayak ve elleri üzerinde yürüyerek sahneye girerler.)

Kuzular— Me, me, me, me, me... (Kuzunun en küçüğü gelir, iki elini Ayhan'ın

dizleri üstüne koyarak, onunla konuşmaya başlar.)

Kuzu— Me, me, me...

Ayhan (Başını kaldırır.)— Me, ya... Ne istiyorsun?

Kuzu—- Me, me niye ağlıyorsun? Küçük okullu? Bak biz karnımızı doyurduk,

güle oynaya evlerimize gidiyoruz.

Ayhan— Akşam oluyor. Buralarda korkmaya başladım. Evime de dönemiyorum.

Kuzu— Niçin? (öteki kuzular da etrafına gelirler ve her cümle sonunda

kuzular hep birden me, me, diye bağrışırlar.)

Ayhan—Annemi darılttım.

Kuzu— Anneni mi darılttın? Biz kuzular bile annelerimizi dinleriz. Geçen gün

bir tanemiz aksilik etti, annesini dinlemedi, sonra akşam bizimle beraber

evine dönmedi.

Ayhan— Neden dönemedi?

Kuzu— Neden olacak. Bizden ayrılınca onu kurt kaptı.

Ayhan— Gece burada kalsam,, bana da bir şey olur

Kuzu— Elbette olur. Akşamla beraber buralara sürü sürü kurtlar iner. Bak

arkadaşlarım meliyor, bana çabuk ol, gideceğiz, geç kaldık, diyorlar.

Ayhan— Ah keşke annemi darıltmasaydım. Yaptığım kötülüklere öyle pişman

oluyorum ki... Eğer annem beni yine eskisi gibi kucağına alsa, ben de küçük

kuzular kadar uslu, terbiyeli olurum.

Kuzu— Korkma, evine git. Annen mutlaka seni kabul eder. Bir kere benim ablam

öyle yapmıştı da kabahatini anlayıp yalvarınca annem hemen affetti. Anneler

küçük, asi evlAtlarına acımasını biliyorlar.. Onların kalpleri bizim

kalplerimizden çok daha özel. Hadi kalk, kalk ver elini. Madem ki bir daha

fenalık yapmayacaksın, o zaman annen seni affeder.

Ayhan (Ağlayarak ayağa kalkar.)— Anneme gideceğim, sarılacağım, beni

affetmesini söyleyeceğim. Fakat yolu da bilmiyorum. Ben gidinceye kadar

ortalık kararacak.

Kuzu— Korkma, bizimle gel. Şehrin kenarına kadar biz seni götürürüz.

Ayhan— Korkuyorum, çok korkuyorum! (Uzaktan ve derinden bir ses duyulur.)

Anne—Ayhan... Ayhan!

Ayhan (Dinler gibi yapar.)— Hah, dur, sus, sus...

Anne (daha yakından)—Ayhan... Ayhan!...

Ayhan— Annem... Vallahi annem, benim annem, ah benim sevgili anneciğim! Beni

aramaya gelmiş. Tövbe, . böyle iyi bir anneye bir daha karşı gelmeye

tövbeler olsun. (Ses yaklaşır. Anne sahnenin bir ucundan görünür. Ortada

kuzular otlamaktadır. Sahnenin (bilgi yelpazesi.net) önünde, sağ kenarda duran Ayhan, annesini

görünce telAşla kuzuların arasından geçmeye çalışır.)

Anne— Ayhan...

Kuzular (başlarını kaldırarak)— Me, me...

Ayhan— Anne... Kuzular— Me...

(Ayhan kuzuların arasından atlayarak geçer, annesinin boynuna sarılır.)

Anne— Benim yaramaz çocuğum...

Ayhan— Benim sevgili anneciğim, ben artık uslandım.

Kuzular—Me, me, me...

(Ayhan ile annesi önde, kuzular onların arkasında yürürler. Çıngırak sesleri

ve kuzu melemeleri duyulur.) (Perde kapanır)

 

“TİYATRO OYUNLARI, SKEÇLER, PİYESLER, ORATORYOLAR” SAYFASINA GERİ DÖNMEK İÇİN

>>>TIKLAYIN<<<

EKLEMEK İSTEDİKLERİNİZ VARSA AŞAĞIDAKİ "Yorum Yaz" kısmına ekleyebilirsiniz.

Yorumlar (3)

.

->Yazan   : pınar
->Yorumu: çok güzel insana ders verici  benim anladığım konu hiç bir zama anemiz olsun babamız olsun yada bir başkası olsun hep saygıda bulunmalıyız  ve sözünden çıkmamalıyız.

->Yazan : ...
->Yorumu: biz bu piyesi yapiyoruz ve ben anne oldum ....

>Yazan: isimsiz
>Yorum:
süper piyesmis .......... .................... ................... ............... ........... süpperrrrrrrrrrrrrr rrrrrrrrrrrrrrrrr rrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr .

>>>YORUM YAZ<<<
Not: Yorum Yaz Bölümünden Yazılar Da Gönderebilirsiniz. Yazıyı belgenizden kopyalayıp
aşağıdaki
Yorumunuz Kutucuğu'na yapıştırmanız yeterli...

 Adınız:
 Yorumunuz :


Yorumunuzda Silmek istediğiniz kelime veya cümle varsa kelimeyi fare ile seçin
ve
delete tuşuna basın...

 


Eklediğiniz yorumlar/yazılar onaylandıktan sonra siteye eklenecektir.

 E Mail
(Zorunlu Değil):

Yorum Yazı KAPA/AÇ


 
 


<<<TELIF HAKKI KONUSU (ALTTAKI KAYAN YAZI) LÜTFEN OKUYUNUZ !.>>>

...Degerli Ziyaretçilerimiz... Sitemizde sizler için hazirladigimiz binlerce yazi bulunmaktadir... Hassas davranmamiza karsin gözümüzden kaçan bazi yazilar telif hakkiyla korunuyor olabilir... Telif Hakkiyla korunan yazilarla karsilasirsaniz (KAYNAK GÖSTERMENIZ SARTIYLA) yazilarin altindaki YORUM YAZ kismina bildirmenizi rica ederiz... Bu tür yazilar derhal siteden kaldirilacaktir... Saygilarimizla ... Bilgiyelpazesi Ekibi...